قسمتهاى ديگر متفاوت است ، چون علّت آنها هرگز مغلوب و مقهور نخواهند شد . غزّالى در كتاب « المضنون به على غير اهله » معتقد است ، معجزات بر سه نوع است : نوع اوّل حسّى ؛ و آن اين است كه خداوند ، علم ، حيات و قدرت را در اشياى مادّى محسوس ايجاد كند ، كه اين معجزه است و بر خداوند سخت نيست و هيچ چيز در آسمان و زمين او را ناتوان نمىسازند . آن‌گاه نام زيادى از معجزات را برمىشمارد كه به دست پيامبران و به اذن و قدرت خداوند صورت گرفته است . سخن وى خالى از اشاره به نقش اسباب و علل طبيعى در اين معجزات نيست . نوع دوم ، نوع عقلى ؛ كه همان شهادت هر مخلوق حادث بر خالق و به وجود آورنده‌اش مىباشد ، مانند : شهادت ساختمان بر سازنده و نوشته بر نويسنده ، كه به آن « زبان حال » گويند : وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ « 1 » . نوع سوّم ، نوع خيالى است كه در آن ، زبان حال عينى و محسوس به طريق تجسّم است و آن براى پيامبران است ؛ و اما براى غير پيامبران در خواب براى آنها مجسّم مىشود ، مانند كسى كه مىبيند شترى با او سخن مىگويد و اسبى او را مخاطب قرار داده است ؛ و يا انگشت او به خورشيد يا ماه تبديل گشته ؛ و يا ناخن او شير شده است . پس ، پيامبران آن را در بيدارى مىبينند و شخص خوابيده به سبب بيدارىاش مىفهمد كه آنچه را ديده است در خواب بوده است . و هركس داراى « ولايت تام » باشد ، حال بيدارى و خواب براى او مساوى است . ايمان به همهء اين انواع واجب است .

--> ( 1 ) - اسراء ( 17 ) آيهء 44 : و هيچ چيز نيست مگر اين كه در حال ستايش تسبيح او مىگويند .